Blog'unu da al git!

Benim gibi apolitikliğin sınırlarında gezen biri için, Recep Tayyip Erdoğan ve Deniz Baykal’ın farkları arasında yorum yapmak abesle iştigal aslında. Zaten ben de Recep, Tayyip ve Erdoğan kelimelerini bir arada yazdığım şu andan itibaren kendime yabancılaştım; adeta kendimden soğudum. Neyseki gidip siyasi görüşleri, tarihçeleri bilmem ne hakkında yorum yapmayacağım. Sadece, hazır memleket külliyen Yemekteyiz olmuşken ben de kendi damak tadımı ortaya koyayım dedim, o kadar. Zaten söyleyeceğim şeyler de geçen televizyon seyrederken aklıma gelen iki tane bonbon şekerinden ibaret.

Lider olmak önemli ve kıvırcık saç gibi doğuştan gelen bir meziyet. Ben bu mefhumu türlü ortamlarda ister istemez gözlemlemek durumunda kaldığımdan, kendimce iyi lider ve kötü lider arasındaki farklara bayağı kafa yormak durumunda kaldım. Kısaca özetlemek gerekirse, iyi lider domates, biber ve yumurtadan menemen yaparken kötü lider biberi eleştirenin ağzına sürer, domatesi hasmına fırlatır, yumurtanın da akıyla sarısını birbirine düşürür.

İyi liderin en önemli özelliklerinden biri, kendine duyduğu özgüvendir. Bu açıdan bakınca Baykal ulam ya çalıştığım yerden çıkmazsa sıkıntısını yaşayan bir lise öğrencisi kıvamında. Buna karşın Erdoğan’ın tavrı da beğenmediğim dersi kapattırırım anasını satayım şeklinde. Burada anasını satayım‘ı lafın gelişi şeklinde söylemedim tabi, gerçekten de bu şekilde olabilir bu cümle :)

Böyle bakınca Baykal’ın kendinde gösteremediği özgüven nedeniyle başkalarına güven aşılaması da zor. Bunun bir göstergesi de konuşma tarzı. İyi lider, konuşurken duraksamaz ve konuştuklarının altını heran doldurabileceğini konuya hakimiyeti ile hissettirir. Ne bileyim, dersini iyi çalışır filan, tuzak sorulara düşmez. Yani tam konuşmanın ortasında Baykal’a 7 kere 8 kaç desen Baykal gayet de Eöö, Hello Spaceboy! diyebilir (Spaceboy kısmından emin değilim ama Eöö’den eminim :)). Aynı soruyu Erdoğan’a sorsan önce 7 ve 8′i onlar ve bizler olarak ayırır, 7′yi 8′in lavaboda abdest almasına hoş bakmadığı için vandallıkla suçlar, sorunun altında art niyet bulur, sen de zaten soruyu unutur ve ortamdan kaçarsın.

Herneyse, bu kadar yeter, valla kendimden sıkıldım. Bu arada kullandığım resim bobiler‘den teteverekondi‘ye ait.